Kıbrıs, Osmanlı İmparatorluğu’nun 1571 yılında fethettiği ve yaklaşık üç yüzyıl boyunca yönettiği bir
adaydı. Ancak 1878’de Osmanlı, adayı fiilen Britanya İmparatorluğu’na kiraladı ve 1914’te Birinci Dünya Savaşı’nın başlamasıyla da İngiltere adayı ilhak etti. 1925’te ise Kıbrıs, resmi olarak bir Britanya kolonisi haline geldi. Adadaki demografik yapı iki ana gruptan oluşuyordu: çoğunluğu oluşturan Rumlar (yaklaşık %77) ve Türkler (yaklaşık %18). Rumlar, 19. yüzyıldan itibaren Yunanistan’la birleşmeyi hedefleyen “Enosis” (birlik) fikrini savunmaya başladılar. Bu fikir özellikle 1950’li yıllarda radikalleşti. 1955’te kurulan EOKA (Ethniki Organosis Kyprion Agoniston) adlı silahlı örgüt, İngiliz yönetimine ve Kıbrıslı Türklere yönelik şiddetli saldırılar başlattı. Buna karşılık, Kıbrıslı Türkler de kendi toplumsal savunma örgütlerini kurdular, en önemlisi Türk Mukavemet Teşkilatı (TMT) idi. Artan şiddet ve çatışmalar İngiltere, Türkiye ve Yunanistan’ı bir çözüme zorladı. Bu bağlamda 1959 Zürih ve Londra Anlaşmaları devreye girdi.